لطفا برای مشاهده متن چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

سابقه و هدف: طیف وسیعی از عفونت های خارج روده ای در انسان و حیوانات به وسیله سویه های اشریشیا کلی خارج روده ای (EXPEC) ایجاد می شوند. از آن جمله می توان به سویه های APEC (عامل بیماریزای طیور) و UPEC (عامل عفونت دستگاه ادراری در انسان) اشاره نمود. این مطالعه با هدف مقایسه حضور 8 ژن بیماریزایی در دو سویه UPEC و APEC و بررسی فرضیه نقش کلی باسیل های جدا شده طیور به عنوان منبع مناسب جهت پیدایش و حضور UPEC انجام شد.مواد و روش ها: در مجموع 100 نمونه اشریشیا کلی از بیماران مبتلا به عفونت ادراری و 105 نمونه از جوجه های گوشتی مبتلا به کلی باسیلوز جمع آوری گردید. پس از استخراج DNA به منظور بررسی حضور ژن های astA، iss، irp2،papC ، iucD، tsh، vat و cva/cvi از روش Multiplex PCR استفاده گردید. سپس از آزمون آماری مربع کای به منظور ارزیابی همبستگی بین سویه های APEC و UPEC استفاده شد.یافته ها: فراوانی ژن های astA، iss،irp2   papC ودر سویه UPEC جدا شده از بیماران مبتلا به عفونت ادراری به ترتیب 13%، 11%، 33% و 3% بود. همچنین ژن هایiucD, tsh, vat   cva/cvi ودر هیچ یک از سویه های انسانی مشاهده نگردید. اما تمامی ژن های مورد بررسی در سویه های جدا شده از طیور وجود داشتند.نتیجه گیری: با توجه به شناسایی ژن های astA، iss، irp2 و papC در هر دو سویه APEC و UPEC، می توان نتیجه گیری نمود که این ژن ها می توانند به عنوان عوامل موثر در حضور خارج روده ای باکتری مطرح باشند. از این میان ژن iss به دلیل دارا بودن بیشترین شیوع در هر دو سویه و نیز ژن irp2 با فراوانی 33% در سویه های UPEC، با احتمال بیشتری می توانند به عنوان مهم ترین عوامل بیماریزای در سویه های اشریشیا کلی معرفی شوند.

سابقه و هدف: در سال های اخیر تمایل به تولید اسید لینولئیک کانژوگه (CLA) به عنوان یکی از لیپیدهای عملگر افزایش یافته است. مصرف CLA اثرات فیزیولوژیکی سودمند زیادی دارد. به دلیل متفاوت بودن اثرات فیزیولوژیکی ایزومرهای گوناگون CLA تولید ایزومرهای خاص و خالص اهمیت خواهد داشت. تولید CLA به روش های شیمیایی و آنزیمی امکان پذیر می باشد. مزیت روش آنزیمی، عمل ویژه آنزیم هاست که تولید فراورده های ویژه و خالص را ممکن می سازد. در این پژوهش، لینولئیک اسید ایزومراز ازPropionibacterium acnes ، در اشرشیا کلی (E. coli) کلون و امکان تولید CLA به وسیله آن ارزیابی شد.مواد و روش ها: از وکتور حاوی ژن لینولئیک اسید ایزومراز (pGEX-6P-PAI) در E. coli برای تراریخت کردن استفاده شد. غربالگری کلون های تراریخت شده بر پایه مقاومت به آمپی سیلین و آنالیز هضم وکتور انجام شد. القای کلون های تراریخت شده برای تولید آنزیم نوترکیب با افزودن ایزوپروپیل بتا- تیو-گالاکتوپیرانوزید (IPTG) انجام شد. آزمون های الکتروفورز ژل -SDS پلی اکریلامید و وسترن بلاتینگ با آنتی بادی آنتی لینولئیک اسید ایزومراز بیان نوترکیب لینولئیک اسید ایزومراز را تائید کردند. پس از تائید، امکان تولید CLA از اسید لینولئیک با استفاده از E. coli تراریخت بررسی شد.یافته ها: E. coli تراریخته شده، لینولئیک اسید ایزومراز نوترکیب را به شکل متصل شده به دنباله گلوتاتیون -S ترانسفراز (GST) تولید کرد. افزوده شدن دنباله GST به سر N آنزیم باعث افزایش وزن ملکولی آن از 49 به 75 کیلو دالتون شد. آنزیم دارای دنباله GST در سر N خود، فعالیت لینولئیک اسید ایزومرازی داشت و باکتری تراریخت توانست مقادیر قابل توجهی CLA از اسید لینولئیک تولید کند.استنتاج: بر اساس نتایج به دست آمده، از سلول های E. coli تراریخت شده می توان به طور مناسبی برای تولید CLA در فرآیندهای بیوکاتالیز استفاده کرد.

توکسین Tpel کلستریدیوم پرفرینجنز با فعالیت سیتوتوکسیتی در تیپ های A، B و C در سال های اخیر شناسایی شده است. ﺑ ﺎ ﻛ ﺘ ﺮ ی کلستریدیوم پرفرینجنز ﺣ ﺪ اﻗ ﻞ 15 ﻧ ﻮ ع ﺗ ﻮ ﻛ ﺴ ﻴ ﻦ ﻣ ﺨ ﺘ ﻠ ﻒ ﺗ ﻮ ﻟ ﻴ ﺪ میﻛ ﻨ ﺪ ﻛ ﻪ در ﺑ ﻴ ﻤ ﺎ ری زایی آن ﻧ ﻘ ﺶ دارﻧ ﺪ . ﺑ ﺮ اﺳ ﺎ س ﺗ ﻮ ﻟ ﻴ ﺪ ﭼ ﻬ ﺎ ر ﺗ ﻮ ﻛ ﺴ ﻴ ﻦ ﻣ ﻬ ﻢ و اصلی آﻟ ﻔ ﺎ ، ﺑ ﺘ ﺎ ، اﭘ ﺴ ﻴ ﻠ ﻮ ن و ﻳ ﻮ ﺗ ﺎ در ﭘ ﻨ ﺞ ﮔ ﺮ وه A، B، C، D و E قرار داده ﺷ ﺪ ه اﺳ ﺖ . در این تحقیق از کلستریدیوم پرفرینجنز تیپ B استفاده شد. توکسین Tpel موجب ایجاد بیماری های روده ای به ویژه عفونت های روده ای در انسان و بیماری آنتریت نکروتیک طیور می شود. در این مطالعه DNA ژنومی کامل به روش فنل-کلروفرم استخراج و از روش واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR) برای جداسازی ژن Tpel به وسیله یک جفت پرایمر اختصاصی از DNA ژنومی کامل باکتری استفاده شد. محصول PCR پس از اتصال به وکتور pTZ57RL/T به روش TA-کلونینگ در باکتری اشریشیا کلی (E. coli) سویه TOP10 مستعد کلون شد و سپس روش PCR کلونی برای غربالگری کلونی های باکتری ترانسفورم شده با پلاسمید نوترکیب به کار رفت. وجود قطعه مورد نظر روی ژل آگارز 1٪ نشان داد که ژن Tpel در اشریشیا کلی سویه TOP10 کلون شده است.

زمینه و هدف: امروزه سنتز نانو ذرات نقره به دلیل کاربردهای فراوانی که در زمینه های مختلف دارند، بسیار متداول است. سنتز این نانو ذرات از طریق روش های فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی انجام می شود که روش بیولوژیکی به دلیل سازگاری با محیط زیست و ارزان قیمت بودن نسبت به دو روش دیگر ارجحیت دارد. تحقیقات نشان داده است که آنزیم نیترات ردوکتاز آزاد شده به وسیله ی میکروارگانیسم ها، عامل اصلی سنتز نانوذرات نقره است. در مقاله ی حاضر از این آنزیم به منظور سنتز نانو ذرات نقره استفاده شد.روش کار: نانوذرات نقره به روش بیوسنتز با استفاده از سوپرناتانت به دست آمده از باکتری اشریشیا کولای سنتز شدند و در نهایت به منظور بررسی دقیق تر نانو ذرات نقره ی سنتز شده از دستگاه های اسپکتروفوتومتر، میکروسکوپ الکترونی عبوری و پراکندگی دینامیکی نور استفاده شد.یافته ها: با استفاده از دستگاه UV-VIS طول موج در ماکزیمم جذب برای دو محلول 0.001 مولار نیترات نقره که یکی حاوی 5 و دیگری 20 سی سی از سوپرناتانت باکتری حاوی آنزیم نیترات ردوکتاز می باشند به ترتیب 415 و 405 نانومتر تعیین شد. همچنین برای محلول 0.01 مولار نیترات نقره ی حاوی 20 سی سی سوپرناتانت نقطه ی اوج در 435 نانومتر مشاهده شد. دستگاه پراکندگی دینامیکی نور سایز نانو ذرات نقره ی تولیدی برای محلول های 0.001 مولار حاوی مقادیر 5 و 20 سی سی سوپرناتانت را به ترتیب 74.47 و 45.73 نانومتر تعیین کرد.نتیجه گیری: نتایج بررسی نشان داد که با افزایش میزان سوپرناتانت حاوی آنزیم نیترات ردوکتاز سایز نانو ذرات نقره ی تولیدی کاهش خواهد یافت. همچنین مشخص شد که افزایش غلظت نیترات نقره موجب افزایش سایز نانو ذرات نقره ی تولیدی می شود.

به دنبال غلظت بالای اوریک اسید، بیماری هایی مانند نقرس (التهاب مفاصل)، شکل گیری سنگ های کلیوی، سندرم لیش-نیهان، بیماری های قلبی، دیابت تیپ 2 و سندرم های متابولیک ایجاد می شود. از جمله داروهایی که موجب کاهش سطح آن در پلاسما می شود آنزیم اوریکاز است. تولید، فرمولاسیون و نگهداری پروتئین ها نیاز به توجه خاصی دارد تا ساختار آن تغییر نکند و بیشترین میزان فعالیت و پاسخ و کمترین میزان حساسیت زایی به دست آید، در این مطالعه، آنزیم اوریکاز پس از کلون، ترانسفورم، بیان در باکتری اشریشیا کلی و تخلیص توسط کروماتوگرافی تمایلی، در مقایسه با نمونه رایج دارویی آنزیم Rasburicase فعالیت بالاتری داشته و نیز در همه دماهای مورد مطالعه پایداری حرارتی (50، 37، 25، 4 و C° 20-)، آنزیم اوریکاز نوترکیب دارای مقاومت بیشتری نسبت به آنزیم رایج دارویی است. حال با توجه به نتایج به دست آمده و همچنین اهمیت بالای آنزیم اوریکاز در پیشگیری، درمان و قیمت بالای این داروی وارداتی، توسعه اشکال پایدار این آنزیم میتواند به عنوان مصارف دارویی مد نظر قرار گیرد.

زمینه و هدف: IL-11 یک فاکتور رشد هماتوپویتیک است که سبب تحریک تکثیر سلول های بنیادی هماتویتیک و مگاکاریوسیت ها گردیده بلوغ و تمایز مگاکاریوسیت ها و تولید پلاکت ها را افزایش می دهد. اخیرا از Interleukin-11 (IL-11)  جهت درمان ترومبوسیتوپنی ناشی از شیمی درمانی در بیماران مبتلا به سرطان استفاده می شود و این سایتوکایین اولین فاکتور رشدی است که بدین منظور توسط FDA تایید شده است. هدف از این مطالعه کلونینگ و بیان نوترکیب اینترلوکین یازده انسانی در اشرشیا کولی به منظور تولید آزمایشگاهی این سایتوکایین بوده است. روش ها: RNA توتال از نمونه مغزاستخوان انسانی استخراج گردید و پس از تبدیل به cDNA برای تکثیر ژن IL-11 با  PCR  مورد استفاده قرار گرفت. ژن تکثیر شده کلون و تعیین توالی گردیده و بیان آن در E. coli از طریق وکتور بیانی  pET28a  مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: تکثیر ناحیه کد کننده ژن IL-11 انسانی با PCR منجر به تکثیر قطعه ای اختصاصی گردید که به صورت باندی با اندازه تقریبی bp 531 در ژل آگارز ظاهر گردید. کلونینگ و تعیین توالی محصول PCR صحت توالی ژن کلون شده را تایید نمود. بیان ژن  IL-11در  E. coli با استفاده از وکتور pET28a منجر به تولید پروتئین نو ترکیب در غلظت بالا گردید که در آنالیزSDS-PAGE   بصوزت باند واضحی در محدوده KDa 24 مشخص گردید. نتیجه گیری: نتایج مطالعه حلضر نشان می دهد که سیستم بیانی E. coli سیستم مناسبی برای بیان نو ترکیب IL-11  انسانی بوده و با توجه به سرعت زیاد تشکیل محصول و دانسیته بالای رشد سلولی می تواند برای تولید این سایتوکایین در حجم بالا مورد استفاده قرار گیرد.

مقدمه: در پاسخ به توسعه داروها، ریزموجودات با سازوکارهای متنوعی به آنها مقاوم می شوند. در سال های اخیر، شیوع مقاومت به فلوروکینولون ها مانند سیپروفلوکساسین در اشریشیا کلی به طور چشمگیری افزایش یافته است. موتان زایی ناشی از SOS، مقاومت به فلوروکینولون ها را القا می کند. ژن dinI، عضو تنظیمی پاسخ SOS است و پروتئین DinI را کد می کند که تعدیل کننده مثبت و منفی عملکرد RecA است. در بررسی های پیشین مشخص شده است که با بیان ژن recA در موتان های dinI+ اشریشیا کلی، مقاوم به سیپروفلوکساسین افزایش می یابد. هدف پژوهش حاضر، بررسی بیان ژن recA در موتان -dinI مقاوم به سیپروفلوکساسین است. مواد و روش ها: موتان باکتریایی -dinI در معرض غلظت های افزایشی سیپروفلوکساسین به روش پلکانی مقاوم و MIC تعیین شد. سپس بیان ژن recA در سویه تیپ وحشی و موتان های مقاوم -dinI و +dinI با روش Real time PCR بررسی شد. نتایج: نتایج نشان دادند که مقاومت سویه -dinI به سیپروفلوکساسین کم و MIC آن 0.3 میکروگرم در میلی لیتر است. میزان بیان ژن recA در موتان -dinI مقاوم به سیپروفلوکساسین نسبت به سویه تیپ وحشی افزایش یافت، هرچند میزان افزایش بیان حدود یک چهارم سویه +dinI بود. بحث و نتیجه گیری: غیرفعال سازی dinI مانع افزایش بیان ژن recA نمی شود و تنظیم فعالیت RecA احتمالا پیچیده است و در نبود dinI، توسط پروتئین های تنظیمی دیگر انجام شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه و اهداف: اشرشیا کلی به عنوان یکی از مهم ترین و شایع ترین پاتوژن ها و میکروارگانیسم های فلور نرمال روده انسان و حیوانات مطرح است. یکی از سروتایپ های مهم اشرشیا کلی انتروهموراژیک O157: H7 است. به دلیل مصرف بیش از حد و خودسرانه ی آنتی بیوتیک ها، مقاومت های دارویی چندگانه در مورد این ارگانیسم ها افزایش یافته است. مشکل اصلی در درمان عفونت های ناشی از اشرشیا کلی وابسته بودن درمان آن به تجویز تعداد زیادی از آنتی بیوتیک های رایج و نیز مقاوم بودن تعدادی از سویه ها به آنتی بیوتیک است. فاژدرمانی، استفاده از فاژها با اهداف درمانی برای از بین بردن عفونت های باکتریایی است و در اولین گام جداسازی و شناسایی باکتریوفاژهای مؤثر بر باکتری مورد نظر ضروری است. مطالعه ی حاضر با هدف جداسازی فاژ مؤثر بر اشرشیا کلی O157: H7 انجام شد. مواد و روش کار: در این مطالعه پس از اخذ نمونه ی فاضلاب، باکتریوفاژها به طریق فیلتراسیون و غنی سازی در یک کشت شبانه ی اشرشیا کلی O157: H7 جدا شدند. حضور باکتریوفاژ با استفاده از مشاهده ی پلاک در آگار دولایه تشخیص داده شد. یافته ها و بحث: نتایج مشاهده با میکروسکوپ الکترونی حضور باکتریوفاژهایی با مشخصات ظاهری خانواده های سیستوویریده، مایوویریده و پودوویریده را نشان داد. در مطالعه حاضر، باوجودی که متأسفانه به دلیل کمبود بودجه تیتراسیون فاژها و مطالعه مولکولی انجام نشده است، ما با استفاده از مشاهدات تشکیل پلاک، فعالیت ضدباکتریایی فاژهای جدا شده را مشاهده کردیم و وجود فاژهای متعلق به خانواده های Cystoviridae، Myoviridae و Podoviridae توسط میکروسکوپ TEM تأیید شد. بنابراین فاژ مؤثر در برابر O157: H7 با موفقیت شناسایی، جداسازی و خالص شد.